Ermənilər "Koroğlu" dastanını necə oğurlayıb "Sasunlu Davud" ediblər?

Hindistan qaraçıları olan boşa/lom tayfalarının Qafqaza köçürülməsindən sonra özlərinə yerli xalqların mədəniyyətinə və tarixinə, inancına aid bütün hər şeyi ya öz adlarına çıxdılar, ya da onu plagiat edib saxta tarix yazdılar. Bunlardan biri də guya yaşı min il olan "Sasunlu Davud" “dastanıdır”

Alimlər yaxşı bilir bu məsələni, professor Vəli Xuluflunun xalq düşməni elan edilməsini. 1930-cu illərdə erməni alimi Kanonyan iki dəfə ondan xahiş edir ki, “Koroğlu” dastanlarının bütün variantları və tarixi haqqında geniş məlumat var. Ermənilər üçün də qəhrəmanlıq rəmzi “Koroğlu” dastanları yaradılmalıdır. Vəli müəllimin yox deməsindən cəmi 4 gün sonra onun həbs edilməsi xəbəri yayılır, bir neçə il sonra isə ortaya “Sasunlu Davud” adlı saxta bir erməni “dastanı” çıxır.

Və 1939-cu ildə Sovet rəhbərliyində təmsil edilən ermənilər “dastanın” 1000 illiyini qeyd edirlər. Azərbaycandan o zaman bununla bağlı etiraz edib onun saxta olmasını deyənlər isə represiyya təyziqi ilə üz-üzə qaldılar.

“Sasunlu David” dastanı “Koroğlu” dastanından plagiatdır, oğurluqdur. Ermənilər bunu Tiflisdə arxivdə olan “Koroğlu” dastanının surətini köçürüb, adları dəyişməklə öz adlarına çıxıblar. Bu dastanı ordan çıxarıb ermənilərə verən isə L.Q. Çlaidze adlı gürcü alimi olub.

Bu bütün dəlil və sənədlərlə sübut edilib. Koroğlu Qoşa bulağın suyunu içib misilsiz güc əldə edir, “Sasunlu David”də də qəhrəmanlar həyatverici suyu içib qüvvətli olurlar. Hər iki dastanda sevgi macəraları də eynidir. 1939-cu ildə ermənilər iddia edirlər ki, guya onların “dastanı” min il öncəni əhatə edir Min il öncə heç Osmanlı dövləti yox idi ki, bu saxta Davud kiminləsə mübarizə aparsın. Osmanlı dövləti orta əsrlərə aiddir ki, ən azı 250 il ermənilər burda əməlli başlı hamını aldadıblar.

Hələ bunlar bir kənara, o qədər qeyri peşəkar oğurluq ediblər ki, onların “dastanın” oxuyanda konkret türk sözləri, təsiri, atmosferi və məzmunu açıq - aşkar gorünür.

Onların “dastanında” bəy-beq, hampa-hampa, ponir-banir, nişanlı-nşanadz, daya-dayaq və s.sözlərini həyazıcasına özünüküləşdirməyə cəhd ediblər. Bu bədbəxtlər belə dəyişəndə erməni dilində sözün qarşılığını tapa bilməyib, onu türk variantında hərf yeri dəyişiblər sadəcə. "Sasunlu Davud"da "Cəlali", "Məlik", "Pəhləvan", “Haramzadə”, “Namərd”, “Halal” kimi terminlərin və süjetlərin çoxluğu elə sübut edir ki, bu oğru qaraçılar bunu necə “yazıblar”

Qəhrəmanlara "Dəli" deyilməsi Türk ənənəsidir. "Kitabi-Dədə Qorqud"dakı Dəli Domrul, Dəli Qanturalı və ya Koroğlu dastanındakı "Dəlilər" obrazları bunu təsdiq edir. Ermənilərin heç bir əsərində "dəli" sözünün qəhrəmanlıq rütbəsi kimi işlənməsi tarixi və linqvistik köklərə malik deyil. Bu bir daha göstərir ki, ermənilər necə oğrudular.

Ermənilər 1939-cu ildə iddia ediblər ki, guya “dastan” 1874-cü ildə Qaregin Srvandzyants tərəfindən bunu əzbər bilən hansısa kəndlidən eşidib, yazıb. Kəndli də o boyda “dastanı” əzbər bilirmiş ay çaqqalar.

Ermənilər ortaya tutarlı, ciddi bir sənəd qoya bilmirlər ki, XIX əsrin lap son illərinə qədər bir nəfər də olsun erməni aliminin yazısında “Sasunlu David”in adı çəkilib.

Prof.Dr.Zaur Əliyev, tarixçi alim